ഓര്‍മ്മത്തൂവല്‍

ലവണതയില്‍

2012-02-02T19:16:00.002+05:30

ലവണതയില്‍

=========

സ്വന്തമായൊരുകടല്‍.

അടയാത്തകണ്ണിലെസ്വപ്‌നങ്ങള്‍

ജലനീലിമയില്‍ചുംബിച്ച്

മേഖങ്ങളിലര്‍പ്പിച്ച്.

പച്ചില സാരിചുറ്റി

മസാലമേക്കപ്പിട്ട്

തീന്‍മേശയില്‍

ലവണതനാവില്‍.

വലതകര്‍ത്തുപറക്കാന്‍

ചിറകു കരുത്താര്‍ന്നില്ല,

സ്വച്ഛതലവണതയില്‍നിന്നും

നാവിന്‍കടലിലൊതുങ്ങി

ലവണതയില്‍നിന്നും

ലവണതയിലേക്ക്.

===========

NB: ജനുവരി 2012 , തോര്‍ച്ച സമാന്തരമാസികയില്‍ വന്ന കവിത

ഒറ്റമയില്‍

2011-07-25T18:49:00.002+05:30

ഇടതൂര്‍ന്ന നിബിഡതകള്‍(വനങ്ങള്‍)ക്കപ്പുറം

തെളിവാര്‍ന്നോരരുവികള്‍കടന്നാല്‍

നനവാര്‍ന്നപുല്‍മേടുകള്‍ക്കുമേലെ

ഒരൊറ്റ മയിലിരിപ്പുണ്ടാകും,

അഴകാര്‍ന്ന പീലികള്‍ നീര്‍ത്താതെ

കുതിര്‍ത്തുന്ന കര്‍ക്കിടകത്തെപേടിച്ചല്ല .

എരിക്കുന്നകാട്ടുതീയേയും.

ഇടതൂര്‍ന്ന നിബിഡതകള്‍(ഫ്ലാറ്റുകള്‍)ക്കിപ്പുറം

ഒഴുക്കുനിലച്ചഅഴുക്കുചാലുകളിലേക്ക്

മകളെവലിച്ചിഴക്കുന്നഅച്ഛനമാര്‍.

മിനുമിനുത്ത മെത്തകളിലേക്ക്

തൂക്കിയളന്നിട്ടമകള്‍ക്കുകാവലാളച്ഛന്‍ !

ഇരുളടച്ചജനാലകള്‍ക്കപ്പുറം

അളന്നുവിറ്റതുലാസുംപിടിച്ചോരായിരമച്ഛനമാര്‍.

ഉള്ളില്‍ ഉറവവറ്റിയകണ്ണുകളുമായി

വിപണനമൂല്യമുള്ള

ഒരായിരം ഒറ്റമയിലുകള്‍.

നിനക്കൊരുപൂത്തുമ്പിയാകാമോ ?

2011-06-29T19:00:00.000+05:30

ഇക്കാലമത്രയും മുന്കാഴ്ചയില്ലാതെ

പിന്നോട്ടുമാത്രംനടന്ന പൂഴിയുടെവഴികള്‍.

ചിരിച്ചുകൊണ്ടുനീതീര്‍ത്ത,

തലകൂര്‍പ്പിച്ചുകമഴ്ത്തിവച്ച ചതിയുടെകൂനകള്‍ !.

വിഷംനിറച്ചകാപട്യത്തിന്‍മായാലോകം.

നൈമിഷികതപൂത്തുലയുന്നകള്ളിമുള്‍ക്കാട്.

ഹേ മനുഷ്യാ,നീവെറുമൊരുകുഴിയാന .

നിനക്കിനിയെങ്കിലുമൊരു പൂത്തുമ്പിയാകാമോ ?

നേര്‍കാഴ്ചയുള്ള പൂത്തുമ്പിയായി, ഒരുനിമിഷമെങ്കിലും?

ചിതല്‍വരച്ച ചിത്രങ്ങള്‍

2011-05-25T17:47:00.000+05:30

അനന്തതയിലുമൊരുമിക്കാന്‍കഴിയാത്ത

സമാന്തരമനസുകളെക്കുറിച്ച് കവിപറഞ്ഞതറിയാതെ

ചിതലുകള്‍വരച്ചതത്രയും തമ്മില്‍പിണഞ്ഞവരകളായിരുന്നു

തുടക്കത്തില്‍നിന്നൊടുക്കംതേടിയുള്ളവരകള്‍ (വഴികള്‍).

വിയര്‍പ്പില്‍ചാലിച്ച ജീവിതചിത്രങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം രക്തവര്‍ണ്ണമായിരുന്നോ?
കരള്‍ഭിത്തിയില്‍ കാലംകോറിയിട്ടചിത്രങ്ങള്‍

ഇണചേരുന്ന നാഗങ്ങളുടെയായിരുന്നു.

വിഷലിപ്തമായഭിത്തികളില്‍ ചുറ്റിപിണഞ്ഞചിത്രങ്ങള്‍

കരളുറഞ്ഞുപോയ കനവിന്റെപ്രതിബിംബങ്ങളായിരുന്നു.

ജീവിതം വരച്ച ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാന്‍ ചിറകുമുളച്ചചിതലിന്

നെയ്ത്തിരിയൊരുക്കിയത് അഗ്നിശുധിയിലന്ത്യവിശ്രമം.

ഭൂതകാലം

2011-04-28T17:11:00.001+05:30

കൈപ്പിടിയിലോതുങ്ങാതെ വഴുതി-
കൈവിട്ടുപോയ *വട്ടോനാണെന്‍ഭൂതകാലം.
കരള്‍നിറയെതട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചദു:ഖത്തിന്‍ചെളിയും
കഴുകിക്കളഞ്ഞതെളിനീരിന്‍സന്തോഷവും
കനല്‍കോരിയിട്ടപ്രണയിനിയുടെചുംബനങ്ങളും
കവിലൂടൊലിച്ചിറങ്ങിയരണ്ടുതുള്ളി-
കണ്ണീരിലൊതുങ്ങിയകാപട്യസ്നേഹവും
കരകയറാന്‍സൌഹൃദത്തിന്‍മന്ത്രികമരുന്നുമദ്യവും
കൊഴിഞ്ഞുവീണവസന്തപുഷ്പങ്ങളെ -
കരിയിച്ചുണക്കിയ ഗ്രീഷ്മവും
കിളിര്‍നാമ്പുകളുടെപ്രതീക്ഷതന്‍കരള്‍കുളിര്‍പ്പിച്ചവര്‍ഷവും
കലക്കിമറിച്ചജീവിതസാഗരത്തിന്‍കാരണമായഋതുക്കളും
കാലംതെറ്റിയമഴയിലൂടൊലിച്ചുപോയയെന്‍കളിവള്ളവും.
കുശുത്തുപോയകുളമാവിന്‍ചോട്ടിലിരുന്നപ്പോള്‍
കുരുക്കഴിഞ്ഞതാണീ ഭൂതകാലചിത്രം.

*വട്ടോന്‍ - ഒരിനം മത്സ്യം

www.kanikkonna.com മലയാളിയുടെ മനസ്സിന്‍റെ ഗൃഹാതുരത

അഭിസാരിക

2011-03-17T18:51:00.001+05:30

വിശപ്പിന്റെവിളിയില്‍
കശാപ്പുശാലയില്
ഇറച്ചിയാവാനെത്തിയവള്‍
മരണനാഴികയ്ക്കായി
നിമിഷങ്ങള്‍തിന്നുന്നവര്‍ക്കിടയില്‍
കശാപ്പുമൃഗമായവള്‍
ഇനി
മൂര്‍ച്ചനോക്കി
കൂര്‍ത്തനഖങ്ങളില്‍ കോര്‍ത്തു
ചുണ്ടിലുടക്കിയ
കരളിന്റെകഷണങ്ങളായി.
കൃഷ്ണമണികളിലൂടെ.
ഉപ'ഭോഗ'വസ്തുവായി
തെരുവില്‍വിറങ്ങലിച്ചജഡമായി.
ഇവളെ.....
ഇനിയുംവിളിക്കണോ അഭിസാരികയെന്ന്.

ചിത

2011-02-03T20:04:00.000+05:30

ഇനിയെനിക്കുറങ്ങാന്‍പൂമെത്തയില്ല
സഖീ നിനക്കുപകരാന്‍നെഞ്ചിലെചൂടും.
ഇവിടെയെന്‍കര്‍മ്മപാപം
തലയ്ക്കലെരിയുന്നയീമുറിതേങ്ങയില്‍കത്തിയമരുവാന്‍
തണുത്തുവിറങ്ങലിച്ചജഡമായി ഞാന്‍കാത്തുകിടക്കുന്നു.
എരിയുന്നതിരിനാളത്തിലെനിക്കായോരീയല്‍
ആത്മാഹൂതിനടത്തുന്നത്‌ എന്നേക്കുമായടഞ്ഞ
കണ്‍കളാല്‍ ഞാന്‍കണ്‍നിറയെക്കണ്ടു.
ഇനിയെത്രനേരം ? ഈ തണുപ്പത്തിങ്ങനെ.
എനിക്കായുള്ളമഞ്ചല്‍
വെള്ളപുതച്ചശരീരതിനായിവെമ്പുന്നു.
ഇനിയെനിക്കൊന്നു തീകായണം.
ദര്‍ഭമോതിരമിട്ടവിരലാലെന്‍കണ്മണി-
യെനിക്കായുരുവിടുന്ന മന്ത്രംകേള്‍ക്കണം.
അവനെനിക്കായോഴുക്കുന്നതീര്‍ത്ഥത്തില്‍
കണ്ണീരിലെയുപ്പുകലരുന്നതുംകണ്ട്
പച്ചമാവിന്‍വിറകില്‍ബന്ധനസ്ഥനായിക്കിടക്കണം.
കാല്‍ക്കലെനിക്കായികൂട്ടിയതീക്കനല്‍-
ചവച്ചുതുപ്പുന്നപുകയെനിക്കിനിവഴികാട്ടി.
ഇനിയാണെന്‍പ്രയാണംതുടങ്ങുന്നത് .
ഈചിതയില്‍നിന്ന് .

(സമര്‍പ്പണം
അകാലത്തില്‍ ഞങ്ങളെവിട്ടുപിരിഞ്ഞ പ്രിയസുഹൃത്ത്‌ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ ഡോക്ടര്‍ക്ക്
Dr.ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ )

മാതൃത്വഭാവം

2011-01-27T11:40:00.000+05:30

കരള്‍കാര്‍ന്നുതിന്നുന്ന കഴുകന്‍റെകരളും
കനിവാര്‍ന്ന കരളായിമാറുന്നനേരം,
കരിവിഷംചീറ്റുന്ന കരിനാഗവും
കനിവുള്ള നിനവായിമാറുന്നനേരം
മനസ്സില്‍തുളുമ്പുന്നമൃദുവാര്‍ന്നഭാവം
പുലര്‍മഞ്ഞിന്‍കുളിരാര്‍ന്ന മാതൃത്വഭാവം

പൊയ്മുഖം

2010-12-15T17:10:00.000+05:30

അണപൊട്ടിയോഴുകാന്‍വെമ്പും
കൈകുഞ്ഞിന്‍കണ്ണീരിനെ
മുഖംമൂടിവാങ്ങാമെന്ന
പൊയ്തടയണയാല്‍കേട്ടുമ്പോളെന്‍മുഖത്ത്‌
ഞാനറിയാതെകെട്ടിയതും ഒരു
"പൊയ്മുഖം"മൂടിയായിരുന്നില്ലേ ?.

മായാത്ത സ്മൃതികള്‍

2010-12-03T18:38:00.000+05:30

ഓര്‍മ്മയുടെഇടുങ്ങിയഊടുവഴികളില്‍
പരതികണ്ടെത്തിയ നിറംമങ്ങിയപഴയവളചില്ലിനു
എന്റെബാല്യകാലപ്രണയത്തിന്റെകൈത്തണ്ടയിലെ
രക്തത്തിന്റെ നിറവും മണവുമുണ്ടായിരുന്നു.

തിരുപ്പിറവിക്കായി

2010-11-30T17:42:00.000+05:30

ഇരുളിന്‍മറവില്‍ പതിയിരിക്കുന്നപാമ്പിലും

ഞാന്‍ ഭയക്കാത്തതെന്‍മരണത്തെ .

ദാഹിച്ചു തൊണ്ടവരളിലുംഞാന്‍നിനക്കാത്തത്'

ഒരുതുള്ളിത്തെളിനീര്‍.

കൊഴിഞ്ഞുതീരുന്നശിശിരത്തിലും ഞാന്‍കൊതിക്കാത്തത്‌ ,

ഒരു പൊഴിയുന്ന ദലമായിമാറാന്‍.

അടര്‍ന്നുവീഴുന്നകണ്ണീര്‍കണത്തില്‍

ഒരിക്കലും ഉപ്പായിരുനീലഞാന്‍.

അകന്നുപോകുന്നസായന്ദനങ്ങളില്‍ ഞാനാകാതിരുന്നത്,

ഒരുകൊച്ചുപൂത്തുമ്പി.

ഇന്നീജീവിതസായന്ദനത്തില്‍ ഞാന്‍കൊതിക്കാഞ്ഞത് ,

ഒരു പൈതലാകാന്‍ .

ഒടുവിലെന്‍മരണശയ്യയില്‍ ഞാന്‍നിനക്കാഞ്ഞത്,

ഒരായിരം ജന്മംകൂടി.

ഇനി എനിക്കുവിധിച്ചത്,

പച്ചമണ്ണില്‍ലലിഞ്ഞുഞാനല്ലാതായിമാറാന്‍.

പുതിയൊരുനിനവിന്റെ, കനവിന്റെ

തുടക്കത്തിനായി , 'തിരുപ്പിറവിക്കായി'.

വര്‍ണ്ണാന്ധത

2010-11-17T18:21:00.000+05:30

ഞാന്‍ കണ്ട ജീവിത വര്‍ണ്ണങ്ങളായിരം.
എല്ലാം ജീവിതതാളുകളിലെകീറത്തുണ്ടുകളുടെ അവ്യക്തകൊളാഷ് .
ബാല്യത്തിന്റെ പകുതിയുംപൊട്ടിയസ്ലേറ്റില്‍വരച്ചത്
കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെ മാസ്മരികവര്‍ണ്ണങ്ങളായിരുന്നില്ല,
കത്തുന്നവയറിന്‍വിശപ്പിന്റെവര്‍ണ്ണം.
കൌമാരത്തില്‍ പ്രണയിനിയുടെചുംബനചുവപ്പായിരുന്നില്ല ഞാന്‍കണ്ടവര്‍ണ്ണം,
പെറുക്കികൂട്ടിയതകരപ്പാട്ടയിലെ തുരുമ്പിന്‍ടെറ്റനസിന്റെമുഷിഞ്ഞനിറം.
യൌവ്വനത്തിലെവര്‍ണ്ണം പ്രതീക്ഷയുടെയായിരുന്നില്ല,
ഇല കൊഴിഞ്ഞശിശിരത്തിലെ നിരാശയുടെമാത്രം.
രാത്രിയുടെ കറുത്തവെളിച്ചത്തില്‍ ഇരുണ്ട ,
തെളിഞ്ഞമൂലകളില്‍ കണ്ടത് -
മാംസവില്‍പ്പനക്കാരുടെരതിവിരക്തിയുടെ 'കരിനീല'നിറം.
യുദ്ധംപുകയുന്ന പകയുടെനാട്ടില്‍കണ്ടത്
പൌത്രദു:ഖത്താല്‍പിടയുന്ന മാതാക്കളുടെകണ്ണീരിന്‍വര്‍ണ്ണം.
ഇനി കാണാനുള്ളത് -
ജീവിതക്യാന്‍വാസില്‍ ഇനിയുംവരക്കാനായ്
കണ്ണുനീരില്‍കുഴക്കുന്ന കൂട്ടുചായങ്ങളുടെ വര്‍ണ്ണമില്ലായ്മ.

പെരുംപിഴ

2010-10-08T19:20:00.003+05:30

കുത്തിതുരന്ന ഹൃദയത്തിലുപ്പുകൂട്ടിച്ചതച്ച-

മുളകുതേച്ചസുഖവുമായി,

പിരിയാന്‍വയ്യെന്നുവിതുമ്പുന്നമനസിന്റെ -

നിക്കര്‍മാറ്റി, ചന്തിയില്‍പഴുക്കാചൂരല്‍പ്രയോഗംനടത്തി

പൊടിയുന്നചോരയുമായിവലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുപോയ-

മനസിന്റെതേങ്ങലിതുമാത്രമായിരുന്നു,

ഒരുവേള നീയെന്നെയറിയാതറിഞ്ഞെന്നു

വെറുതേനിനച്ചതാണറിയാതെഞാന്‍ചെയ്തോരാദ്യപിഴ.

അറിയുന്നൊരാത്മബന്ധത്തിന്നതിര്‍വരബറിയാതെ-

പോലുംകടന്നുപോകാതെന്നു

കരളില്‍കുറിച്ചതാണെന്റെപെരുംപിഴ.

കണ്മൂടികൈയ്യിലാകള്ളതുലാസുമായ്

മറു കയ്യില്‍തുരുമ്പിച്ചിരുമ്പിന്റെവാളുമായ്

നില്‍ക്കുന്നോരന്ന്യായദേവതമുന്നിലെ

കൊട്ടുവടിയാലന്നുതകര്‍ത്തതാണെന്റെയീനെഞ്ചകം.

പിന്നെയെന്‍കണ്ണീര്‍കുളംതേവി, ഒടുക്കത്തെകുളിയുംകഴിഞ്ഞ്‌

തലക്കല്‍ചന്ദനത്തിരിയുമായി -

ഒറ്റവാഴയിലയില്‍നീണ്ടുനിവര്‍ന്നുകിടന്നു.

ഇതുയാത്രാമൊഴി, തിരിച്ചുവരവില്ലാത്തത് .

എന്നെന്നേക്കുമായുള്ളനഷ്ടപ്പെടലിന്റേത് .

കലങ്ങിയകണ്ണിലൂടെഅവ്യക്തമായിമാത്രം

ഞാന്‍കാണാന്‍കൊതിച്ചകാഴ്ച.

വീണ്ടുംപുകയുന്നൊരീ

ഹൃത്തില്‍തികട്ടുന്നതിതുമാത്രം

എങ്കിലുമെന്തായിരുന്നെന്‍പെരുംപിഴ ?.

Fire in The Belly

2010-09-17T18:44:00.003+05:30

അതിഗംഭീരമായ മോട്ടിവേഷന്‍ ക്ലാസുകള്‍

'Fire in The Belly' .

അരവയര്‍ നിറക്കാന്‍ വകയില്ലാത്തവന്

ആരെകൊന്നായാലും വിശപ്പടക്കാനുള്ള തത്രപ്പാട് .

വിശപ്പിന്റെ കത്തലില്‍ വയറുകരിയുന്നവന്

ആമാശയത്തിലെ തീയാണുവലുത് .

ക്യാമ്പസിന്റെ ആരുംകാണാമൂലയില്‍

കെട്ടിമറിഞ്ഞ കാമകേളികള്‍ക്കൊടുവില്‍

ലിംഗ-യോനി സംഭോഗത്തില്‍

അടിവയറ്റിലൂറിവരുന്ന പാപ ജന്മത്തിന്‍

പടുതീകെടുത്താന്‍ -

സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലെ കത്തിയും , കത്രികയു -

മടങ്ങുന്ന ഫയര്‍ ഫൈറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം .

ഒടുവില്‍ ചവുട്ടികെടുത്തിയാകുപ്പയില്‍

പൂഴ്ത്തിവച്ച കരിക്കട്ട .

പഞ്ചനക്ഷത്ര ഹോട്ടലിലെ

ശീതീകരിച്ച മുറിയിലെ അതിഗംഭീര

മോട്ടിവേഷന്‍ ക്ലാസ് .

പറിച്ചെറിഞ്ഞ പടുതീചവിട്ടികടന്നാ-

ത്തരുണീമണികള്‍ നേരെ റാംപിലേക്ക് ,

ലോക സൌന്ദര്യധാമമാകാന്‍ .

വിശപ്പിന്റെ വിളിയില്‍ , സഹജന്റെ

കരളുപറിച്ചുതിന്നുന്ന ഡോക്കുമെന്ററികണ്ട്

അതിന്റെ സത്തയുള്‍ക്കൊണ്ട്

ആയിരംവായില്‍കയറിയിറങ്ങിയ

ഫോര്‍ക്കും നൈഫുമായി ഇറച്ചിമാത്രംതിരിഞ്ഞ്

വായില്‍തിരുകികയറ്റി ചവച്ചുതുപ്പുന്നജൂറി .

അതിഗംഭീര ക്ലാസുകള്‍ , കൈയടികള്‍ .

പിന്നെ പഞ്ചനക്ഷത്ര വേശ്യാലയങ്ങള്‍തേടി

സംഭോഗത്തിന്റെ പുതിയ

മോട്ടിവേഷന്‍ ക്ലാസെടുക്കാനുള്ള യാത്ര .!

What a motivational talk !

"Fire in The Belly".

മോഡേണ്‍ മാതൃത്വം !

2010-09-09T19:52:00.001+05:30

ചെന്നിനായകത്തിന്‍ കൈപ്പില്‍
കുഞ്ഞിനു നിഷേധിക്കപ്പെട്ടത്
മാതൃത്വത്തിന്റെ മധുരമായിരുന്നു .
മാതാവുകാത്തുസൂക്ഷിച്ചത്
മാറിടത്തിന്റെ വടിവും ! .

അപരിചിതര്‍

2010-08-28T16:01:00.000+05:30

ഇതുവരെയും ഞങ്ങള്‍ താണ്ടിയത്
ഒരേവഴികളായിരുന്നു .
തറവാടും ഒരേഗര്‍ഭപാത്രമായിരുന്നു.
ധമനികളിലൂടെയോടിയിരുന്ന
രക്തവര്‍ണ്ണവും ചുവപ്പായിരുന്നു.
അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ പെരുവഴിയിലെവിടെയോ-
'കറുത്തചോരവാര്‍ന്ന' ഹൃദയവുമായി പിടയുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ കേട്ടതിതുമാത്രം -
" ഈ ജിവിതതിരക്കിന്‍വഴിയില്‍
നീയെനിക്കു വെറുമപരിചിതന്‍മാത്രം".

ശവസംസ്കാരം

2010-08-06T19:02:00.000+05:30

ഓര്‍മ്മകളുടെ ഇരുട്ടറയില്‍ ഞാന്‍ തടവിലായിരുന്നു.
വേദനകളുടെ കിടക്കയായിരുന്നു എന്നും
കാലം എനിക്കായി വിരിച്ചത്.
കണ്ണുനീരിന്റെ ഉപ്പായിരുന്നു
എന്റെ നാവറിഞ്ഞിരുന്ന ഒരേയൊരു രുചി.
നിറകണ്ണുനീരിന്‍ പ്രിസത്തിലൂടെയുള്ള
അവ്യക്തതയായിരുന്നു എന്നും എന്റെ കാഴ്ച.
ഏകാന്തതയായിരുന്നു എന്നും എന്റെ കൂട്ടുകാരി.
എന്നിലവശേഷിച്ചിരുന്ന ഒരെയോരുവികാരം
ഭയമായിരുന്നു -
ശിഷ്ടജീവിതം ജീവിച്ചുതീര്‍ക്കാനുള്ള ഭയം.
ഓരോ ശവസംസ്കാരവാര്‍ത്തകളും
ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നത്
ഒരായിരം പ്രതീക്ഷകളോടെയായിരുന്നു.
എന്റെ ഊഴത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പോടെ
എന്റെ ശവസംസ്ക്കാരത്തിനായി.

പ്രതീക്ഷ

2010-07-30T19:11:00.001+05:30

ഇരുട്ടിന്റെ ഭയത്തിലും
പ്രതീക്ഷയുടെ പുത്തന്‍ പ്രഭാതത്തിനായിരുന്നു
പൂമോട്ടുകാത്തിരുന്നത്.തന്റെ വശ്യ ഭംഗി ലോകത്തെ കാണിക്കാന്‍ .

വിശപ്പിന്റെ വിളിയില്‍

പുഴുക്കുഞ്ഞുതിന്നുതീര്‍ത്തതും
ആ പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു .ചിരകുവിരിച്ചുലോകത്തെ കാണിക്കാനുള്ള

പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷക്കായി ...

ജീവചരിത്രം ...

2010-06-30T23:29:00.006+05:30

ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും വെളിച്ചത്തിന്റെ

മേച്ചില്‍പുറങ്ങള്‍തേടാന്‍ മാറിന്റെചൂടില്‍
അടവെച്ച വികാരത്തിന്റെ മുട്ടകള്‍ ...
കണ്ണുനീരിന്റെ ഉപ്പുകൂട്ടികഴിക്കാന്‍
ബാക്കിവച്ച അവസാനത്തെ ഉരുള...
ജീവന്റെ തിരക്കിട്ടവഴികളില്‍ നിന്നും
ഓര്‍മ്മയുടെ തിരക്കൊഴിഞ്ഞ
ഊടുവഴിയിലേക്ക് ഒരു പ്രയാണം
ചോരവാര്‍ന്നഹൃത്തിന്റെ ജീവിക്കാനുള്ള
ഒടുക്കത്തെ മോഹം ...( നടക്കാത്തത്) ...
ഒടുവില്‍ തലക്കലീചന്ദനതിരിയായി
ഓര്‍മ്മതന്‍ തീയിലെരിഞ്ഞുതീര്‍ന്നീടാത്ത
ഒരു നേര്‍ത്തശ്വാസമായ്...
ബാക്കിവച്ചോരീപുക...വെളിച്ചത്തിന്റെ
കുഴിമാടത്തിലെ കാലത്തിന്‍ കാറ്റിലെരിയാന്‍
കൊതിച്ച്ചോരീ കരുന്തിരി ..,
എന്റെ ജീവചരിത്രം ...
കാലമെഴുതിയത് ...

വിട ...

2010-05-31T18:15:00.002+05:30

ഇവിടെ ഒരിക്കല്‍കൂടി, ഓര്‍മ്മകളുറങ്ങുന്ന ഈ നടക്കല്ലില്‍

ഓര്‍മ്മകളുടെ ഭാണ്ഡം അഴിച്ചുവച്ച് വീണ്ടും ഒരു പഥികനായി

ഓര്‍മ്മയിലെ സുഖമുള്ള കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് ഇനിയൊരു തിരിച്ചുപോക്ക്,

അതുണ്ടാവുമെന്നുള്ള അവസാന പ്രതീക്ഷയും

കയ്യിലെ വിഷക്കുപ്പിയില്‍ ഞാന്‍ അലിയിച്ചുചേര്‍ത്തിരുന്നു.

ഇനിയൊരു വിടവാങ്ങല്‍ ...

ഓര്‍മ്മകള്‍ നനയാതെ ഞാന്‍ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന

ആ കാലന്‍കുടയും എവിടെയോ കൈമോശം വന്നിരിക്കുന്നു .

ആരോടും വിടപറയാ‍നീല്ലാത്തവന്റെ ഒടുക്കത്തെ വിടപറച്ചില്‍.

ഓര്‍മ്മകളുടെയുമിനീരിനോപ്പം ജീവിതവിഷം -

'രുചിച്ചിറക്കുമ്പോഴും' വേദനതോനുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല..

അപ്പോഴും ആ നടക്കല്ലിലിരുന്ന്‍ ഓര്‍മ്മകളുടെ ചിറകേറിപ്പറക്കാന്‍

തൂവല്‍മിനുക്കുകയയിരിന്നു, ഓര്‍മ്മത്തൂവല്‍ ..

മൌനസംഗീതം

2010-05-26T21:50:00.000+05:30

ഞാന്‍ എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,
പക്ഷെ പക്ഷെ ഞാന്‍ അന്ധനായിരുന്നു
ഞാന്‍ എല്ലാം കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷെ ഞാന്‍ ബധിരനായിരുന്നു.
എന്റെ മൌനത്തിന്റെ സ്വരം
നിശബ്ദതയുടെ സംഗീതം ...
അതിന് ആസ്വാദകര്‍ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല
നീയോഴികെ....
ഇനി മൌനത്തിന്‍ മുരളിയില്‍ എന്റെ
വിരഹത്തിന്‍ സംഗീതം ആരും കേള്‍ക്കില്ല ..
തകര്‍ന്ന മുരളിയിലൂതാന്‍ ഒരുനിശ്വാസംപോലും
ഞാന്‍ ബാക്കി വച്ചിട്ടല്ല പോയത് ...
കാരണം
എന്റെ മൌനത്തിന്‍ മുരളിയുടെ നിശബ്ദ സംഗീതം
എന്നും നിനക്ക്, നിനക്ക് മാത്രമായിരുന്നു ..

മറവി

2010-05-17T18:48:00.002+05:30

അന്ന്,
മറവി ,
          ഞാന്‍ നിന്നെ മറക്കാന്‍ കൊതിച്ചത്

         നീയില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് നിനച്ചത്

         ഉത്തരകടലാസില്‍ നീ എന്നെ ചതിച്ചവള്‍

        നീ എനെ പ്രജ്ഞയറ്റവനാക്കിയവള്‍
ഇന്ന്,

മറവി,
         നീയെത്ര സുന്ദരി .

         എന്റെ മരണത്തെ മറപ്പിച്ചവള്‍

         ജീവിക്കാന്‍ പ്രാചോദനമായവള്‍

         മനസിലെ മുറിപ്പാടുണക്കിയവള്‍

         മരിച്ച മനസിന്‌ പുതുജീവനായവള്‍
വീണ്ടും ,
മറവി,
   എന്റെ ഏകാന്തതകളില്‍ ഞാന്‍ ഭയക്കുന്നവള്‍

         എന്റെ ദു:സ്വപ്നങ്ങളിലെ നായിക
എങ്കിലും ,
മറവി,
         നീ എന്റെ തകര്‍ന്ന ഹൃദയത്തെ മറന്നു കളഞ്ഞല്ലോ

          എന്നിലെ  മരിക്കാനുള്ള ചിന്ത പോലും
          നിനക്ക് മരിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ

         നീയെന്റെയരികില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍
         ഞാന്‍ മരിക്കുകയില്ലയിരുന്നു .

          എന്നിട്ടും മരണത്തിലും നീ എന്നെ വിട്ടുപോകുന്നില്ലല്ലോ

         എനിക്കവളെ മറക്കാനും കഴിയുന്നില്ലല്ലോ

         മനസിന്റെ മുറിപ്പാട് നീ ഇപ്പോള്‍ മായ്ക്കാറില്ല അല്ലെ ?

എന്റെ മൌനം

2010-04-20T20:16:00.000+05:30

നിശബ്ദതയുടെ സംഗീതം ഞാന്‍ ആസ്വദിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും
എന്റെ മൌനം ലോകാരവത്തില്‍
അലിഞ്ഞു പോയിരുന്നു ..
ശബ്ദത്തിന്റെ തലങ്ങള്‍ തേടി ഞാന്‍ ഇറങ്ങിയാപ്പോള്‍ എന്റെ ശബ്ദവും
മൌനത്തില്‍ ലയിച്ചുചേര്‍ന്നിരുന്നു...
ഇനിയിവിടെ ഞാനും മൌനവും മാത്രം ...
ഏകാന്തതയുടെ ഈയമങ്ങളില്‍ ഇനിയെനിക്ക് കൂട്ടായി നിശബ്ദതയുറയോഴിച്ചെടുത്ത
മൌനം മാത്രം ...

ആത്മരക്ഷ

2010-02-28T16:19:00.000+05:30

ഇന്നെനിക്കെന്‍‌‌ദേഹം തലകീഴായ് കുരിശില്‍തറക്കണം
പിന്നെയാകുന്നിന്‍ ചെരുവില്‍ തൂക്കിനിറുത്തണം.
കാലക്കഴുകനാല്‍ കരളുകൊത്തിക്കണം
കരളില്‍നിന്നുതിരുന്നരുധിരത്തിലിരതേടാന്‍
കൂനനുറുംബിന്റെ കൂട്ടംവരുത്തണം.
കരളികഷണങ്ങള്‍ നക്കിത്തുടക്കുവാന്‍
കാട്ടുചെന്നായ്ക്കളെ മാ‍ടിവിളിക്കണം.
ഇനി ബാക്കിയാവുന്നോരെല്ലിന്‍കഷണങ്ങള്‍
കാലക്കനലിന്‍മേല്‍ ച്ചുട്ടെടുത്തീടണം
പിന്നെ അന്നമില്ലാതവര്‍ക്കായി ഒരുനേരമെങ്കിലും
വിളംബിക്കൊടുക്കണം.
ഇത് ഇന്നുഞ്ഞാന്‍ അര്‍ഹിച്ച ശിക്ഷ
ആത്മാവ് ഇചിച്ച രക്ഷ.

കുഞ്ഞനുജത്തി നിനക്കായി

2010-02-07T18:04:00.000+05:30

പലനീര്‍കണങ്ങള്‍തന്‍
ഇഴചേര്‍ന്നുകഴിയുമ്പോള്‍
പ്രകൃതിയുടെ കണ്‍കള്‍
‍ജലാര്‍ദ്രമായ്മാറിടും.
ജലകണികയിഴചേര്‍ന്നു

മഴയായിമാറിടും.
മഴമണികളീഴചേര്‍ന്നു

കാട്ടരുവിയായിടും.
കാട്ടരുവിയിഴചേര്‍ന്നു
പുഴയായിമാറിടും.
പിന്നെ,
കടലമ്മമടിനോക്കി
യോടിത്തുടങ്ങിടും
ഒടുവിലാനെഞ്ചില്‍
ലയിച്ചുതീരുംവരെ.

പ്രകൃതിയുടെ രോദനം
മഴയായിമാറിടും
പക്ഷെ,
കാട്ടരുവി കരയില്ല
കളകളംപാടി
കരച്ചില്‍ മറച്ചിടും.

കരളിന്റെയുള്ളിലായ്
കരയുമീഞാനും
കൂരിരിള്‍തീര്‍ക്കും
മറവതിന്‍പിന്നിലായ്.
കരളുപിടഞ്ഞാലും
ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞാലും
കരളിന്റെയുള്ളിലെന്‍
കുഞ്ഞനുജതിനീ
കരയാതിരിക്കാന്‍
കരഞ്ഞിടാമോരുജന്മം
കണ്ണുനീര്‍വാര്‍ക്കാതെ.
കാലവും കാലാളും
കാപട്യംമായാലും ,
കരളിന്റെയുള്ളിലെന്‍
കുഞ്ഞനുജത്തി നീ.
നീയെന്റെ കരളിന്റെ
യുള്ളീലായുണ്ടാകു-
മെന്‍ജീവനോടിയൊടുവിലീ
ജീവിത(മരണ)കടലിന്റെ
യുള്ളില്‍ ലയിച്ചുതീരുംവരെ

അത്താഴത്തിന്

2010-01-14T19:43:00.001+05:30

തീവ്രതയുടെസൂര്യ രശ്മികള്‍
സൌമ്യതയുടെ നിലാവിനു
വഴിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും
അത്താഴത്തിനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു അവള്‍
അടുപ്പിലെ പുകകൊണ്ടുകറുത്ത കലത്തിനുള്ളില്‍
വിശപ്പിന്റെ വിളികേള്‍ക്കാതെ കഞ്ഞിതിളക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഇനി വേണ്ടതുകറിയാണ്..
കുറേയേറെപരതിയിട്ടും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല
ഒടുവില്‍ അടുപ്പിനുമുകളിലെ പലകപ്പുറത്തുനിന്നും
ഉണങ്ങിവട്ടുകടിച്ച ഒരു തേങ്ങകിട്ടി
തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ചൊരുവിധം അരകല്ലിലാക്കി
അമ്മിയെടുത്തു ചതച്ചു..
കൂടെ ഒരു വറ്റല്‍മുളകും
തൊട്ടുനാവില്‍വച്ചപ്പൊല്‍ അവളറിഞ്ഞു

ഉപ്പിന്റെ ഒരംശംപോലുമില്ല
എന്നിട്ടും അവള്‍ വിളംബിയപ്പൊള്‍
അതിനു ആവശ്യത്തിനുപ്പുണ്ടായിരുന്നു
കണ്ണുനീരിന്റെ.!!!

മരുന്ന്‍

2010-01-01T04:21:00.001+05:30

തകര്‍ന്ന ഹൃദയത്തിലെ മുറിപ്പാടുകള്‍ ഉണക്കാന്‍

മരുന്നിനിയും കണ്ടുപിടിക്കണം

എന്നാല്‍ കാലത്തിന് അതും മായ്ക്കാന്‍ കഴിയും
മരുന്നൊന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ..
മരണത്തോടെ !!!

ക്രിസ്തുമസും ബുഷും !!!

2009-12-18T19:08:00.000+05:30

വീണ്ടുമൊരു ക്രിസ്തുമസ് കാലം കൂടി വരവായി

മനസില്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ , സമാധാനത്തിന്റെ

പുതുനാമ്പുകള്‍ ... എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ

ക്രിസ്തുമസ് ആശംസകള്‍..

ക്രിസ്തുമസും ബുഷും !!!

ഇത് എന്റെ ഒരു പഴയ ക്രിസ്തുമസ് ഓര്‍മ്മ

ഇന്നിപ്പോള്‍ പത്തുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഈ സംഭവം നടന്നിട്ട്

1999 ലെ ക്രിസ്തുമസ് കാലം ..

അന്നു ഞാന്‍ ഒന്‍പതാംക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്നസമയം

ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവര്‍ഷവും ക്രിസ്തുമസ് കരോളിനു പോകാറുണ്ടായിരുന്നു

എല്ലാവീട്ടിലും ഞങ്ങളെക്കാത്ത് കുറേ പടക്കവും ഉണ്ടാവും

എല്ലാവരും പടക്കം പൊട്ടിക്കാനുള്ളതിരക്കിടലായിരിക്കും..

ഇത്തവണ ഞാനായിരുന്നു ക്രിസ്തുമസ് പപ്പ ..

നല്ല ചുവന്ന കുപ്പായവുമിട്ട് വയറ്റില്‍ ഒരു ചെറിയ തലയിണയും വച്ചുകെട്ടി

ഒരു വടിയും പിടിച്ച് നീളന്‍ താടുയുമൊക്കെയായി അങ്ങനെ നടക്കും..

എല്ലാവരും എല്ലാവീട്ടില്‍നിന്നും പടക്കം പൊട്ടിക്കും , പക്ഷെ എനിക്കു മാത്രം ആരും തരില്ല

കാരണം ഞാന്‍ ക്രിസ്തുമസ് പപ്പയല്ലേ...

പക്ഷെ എനിക്കണെങ്കില്‍ പടക്കം പൊട്ടിക്കണം എന്ന കലശലായ ആഗ്രഹവും..

അങ്ങനെ ഞാന്‍ ആരും കാണാതെ ഒരു പടക്കം കൈക്കലാക്കി...

ഞാന്‍ അതുപൊട്ടിക്കാനായി ഞങ്ങളുടെ കൈയ്യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ചൂട്ടിന്റെ നേരെപിടിച്ചു

പെട്ടന്ന് എവിടെനിന്നീന്നറിയില്ല ഒരു തീയാ‍ളി ..ആരൊക്കെയൊ എന്നെ പെട്ടന്നു പിടിച്ചു മാ‍റ്റി

കുറേനേരത്തെ കനത്ത നിശബ്ദത അതിനൊടുവിലെ വലിയ പൊട്ടിച്ചിരി

എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല..

എല്ലാവരും എന്നെനോക്കിത്തന്നെയാണു ചിരിക്കുന്നതുതാനും

പിന്നീടുള്ള വീടുകളിലൊന്നും ക്രിസ്തുമസ് പപ്പക്കു ഡാന്‍സുകളിക്കേണ്ടിവന്നില്ല

ആളുകളെ ചിരിപ്പിക്കാന്‍ , എല്ലാവരും ക്രിസ്തുമസ് പപ്പയെ കാണ്ടാല്‍ത്തന്നെ ചിരിച്ചുതുടങ്ങും..

എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ വന്നു ഞാന്‍ ക്രിസ്തുമസ് പപ്പയുടെ മുഖമ്മൂടിയൊന്നീടുത്തുനോക്കി

എനിക്കുചിരിയടക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല

നല്ല വെള്ള നീളന്‍ താടിക്കുപകരം നല്ല ക്ലീന്‍ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖം ...

ശരിക്കും മുന്‍ അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് ബുഷിന്റേതുപോലെ...

ജീവിതം

2009-12-15T20:12:00.000+05:30

കാലംതലയില്‍ വെള്ളച്ചായം തേയ്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും

അവള്‍ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്

കിടക്കയില്‍ എന്നോ തനിക്കുകൈമോശംവന്ന

ഒരുതുള്ളി കണ്ണുനീരായിരുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ ഇഴകള്‍കീറിനോക്കിയപ്പോള്‍

കിട്ടിയതാകട്ടെ

ജീവിതത്തിലേക്ക് എന്നേ

അലിഞ്ഞുപോയിരുന്ന കണ്ണൂനീരിന്റെ ഉപ്പും

കരിയില

2009-12-05T10:46:00.000+05:30

കാലന്തരത്തില്‍ കിളിര്‍ത്തു

കാലഭേതങ്ങളില്‍താന്‍ വളര്‍ന്നു

കാറ്റത്തുകൊഴിയാതെ കാലം

കാത്തന്നു കൈകളില്‍താങ്ങി.

കാലാളുവന്നങ്ങുവെട്ടി

കാലപുരിക്കങ്ങയച്ചു.

കാറ്റീകഥയേറ്റുപാടി

കാലന്‍ കാലമേതാണെന്നറിഞ്ഞു

കല്‍ക്കി കലികാലയവതാരമായി

കലിയുഗവാതില്‍ തുറന്നു, കല്‍ക്കി

കപടാവതാരങ്ങളെക്കണ്ടു ഞെട്ടി

കാലൊന്നുമുന്‍പോട്ടുവെക്കാന്‍

കഴിയാതെ കല്‍ക്കിയൊവെംബി

കാ‍ലന്റെ സന്നിധേവന്നൂ

കാലന്‍ കരിബോത്തുമേലെ

കലിയുഗംതീര്‍ക്കുവാന്‍ വന്നു

കാത്തില്ല കൈകളില്‍ കാലം.

കരിയിലയായിവീണിതാ മണ്ണില്‍

കത്തിയമര്‍ന്നൊരാജീവന്‍

കരിയായി മണ്ണില്‍ ലയിച്ചു..

തിരിഞ്ഞുനോട്ടം

2009-12-04T18:25:00.000+05:30

ഒരേയൊരു സ്ത്രീയുടെമുന്‍പിലേ

ഞാന്‍ കരഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ

അവള്‍ എന്റെ അമ്മയായിരുന്നു.

അതും അമ്മിഞ്ഞക്കുവെണ്ടിയായിരുന്നു

ഇനിയൊരിക്കലും ഒരു സ്ത്രീയുടെമുന്‍പിലും

ഞാന്‍ കരയുകയില്ല, കാരണം

അമ്മിഞ്ഞയുണ്ണല്‍

ഞാന്‍ എന്നേ നിര്‍ത്തിയിരുന്നു

എനിക്കുമതിയായിട്ടായിരുന്നില്ല

അമ്മിഞ്ഞനുണഞ്ഞ നാവിലേക്ക്

ചെന്നിനായകത്തിന്റെ കൈപ്പുകയറിയ

അന്നുഞാന്‍ അവസാനിപ്പിച്ചതാണ്.

മനസില്‍ മധുരമായിരുന്നു എന്നും

അമ്മിഞ്ഞയുണ്ട ഓര്‍മ്മകള്‍

ആ ചെറുമധുരത്തിലലിഞ്ഞ്

ഇന്നും ഞാന്‍ നിര്‍വൃതിയടയാറുണ്ട്

ഇനിയില്ല ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം

പൊയ്പ്പൊയ നിമിഷങ്ങള്‍

നിറഞ്ഞമിഴിയിലൂ‍ടെ കാണാന്‍

എനിക്കാവില്ല..

ഇനി ഞാന്‍ കരയുകയില്ല

എനിക്കുവേണ്ടിപ്പൊലും

കലികാലം ?

2009-11-30T17:35:00.000+05:30

ഓര്‍മ്മകള്‍ കൂട്ടിയ കൂട്ടില്‍

അനുഭവങ്ങളുടെ മുട്ടവിരിയിക്കാന്‍

കാലം അടയിരുന്നു .

പ്രത്യാശയുടെ പുതുനാംബുകള്‍ ...

നാളെയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങള്‍...

ഇവയെല്ലാമായിരുന്നു പ്രതീക്ഷകള്‍

കാലഭേതങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍

കാത്തിരുന്ന നാള്‍‍ ...

പുറത്തുവന്നതാവട്ടെ

കല്‍ക്കിയെ കാലപുരിക്കയക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന ‍

അവതാരങ്ങള്‍...

കാരണവന്മാര്‍ പറഞ്ഞു "കലികാലം"

ഇതുകണ്ട് കല്‍ക്കി തിരിച്ചു പോകുമോ ?

എന്നാല്‍ ഇനി ദശാവതാര കഥ

തിരുത്തി എഴുതേണ്ടി വന്നതുതന്നെ ?

അതായിരുന്നു എന്റെ പേടി..

ഇനി കാലനു നല്ല സമയമായിരിക്കും

കൊട്ടേഷന്‍ കാലം !!!

പ്രതിഭലനം

2009-11-26T21:43:00.000+05:30

കളിപ്പാട്ടം കളഞ്ഞുപോയപ്പോള്‍ കണ്ണൂകള്‍ ജലാര്‍ദ്രമായി

അടര്‍ന്നവീഴാന്‍ വെബിയ കണ്ണീര്‍ക്കണത്തില്‍

കാലം പ്രതിഭലിപ്പിച്ചത് കുരുന്നുമനസിന്റെ

കലര്‍പ്പേല്‍ക്കാത്ത നിഷ്ക്കളങ്കതയായിരുന്നു

അടര്‍ന്നുവീണകണ്ണീര്‍ക്കണം തിരയുംബോള്‍

കുഞ്ഞുമറന്നുപോയത് തന്റെ കളിപ്പാട്ടത്തേയും.

മാതൃഹൃദയം

2009-11-24T20:39:00.000+05:30

കഴുകന്റെ കാല്‍പ്പിടിയില്‍ അമര്ന്നപ്പോഴും

കുരുവിയുടെ വേദന തന്റെ ജീവനെയോര്‍ത്തായിരുന്നില്ല

തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയോര്‍ത്തായിരുന്നു
കഴുകന്റേയും !

മനുഷ്യജന്മം .!

2009-11-23T21:57:00.001+05:30

മരവിച്ച മനസാക്ഷിയുമായി നടന്ന മനുഷ്യന്

മരണം ഒരു വേദനയായിരുന്നില്ല

മനസിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ ഭിത്തികളില്‍ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ചോര ഒരലങ്കാരം മാത്രമായിരുന്നു

വഴിയരികില്‍ വിറങ്ങലിച്ചു കിടന്ന മനുഷ്യ ശരീരത്തിലെ ചോര കൂനനുറുംബിനു വെറും ആഹാരം മാത്രവും.!

ശവത്തിനു കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്ന ആത്മാക്കള്‍...

2009-10-30T20:53:00.006+05:30

പാലുടല്‍ നഗ്നമായ് പാരില്‍ കിടക്കുന്നു
ദേഹിയെ വിട്ടിട്ടും പോകുവാനാവാതെ
കാവലായ് നില്‍ക്കുന്നതീയാത്മാവ്..
ദേഹിയെ വിട്ടെന്നാല്‍ ദേവനെ പൂകണം
ആത്മനിയമം മറന്നൊരീയാത്മാവും
ദേഹിക്കുകാവലായ് നിന്നിടുന്നു.
കാലനുമാകില്ല കാട്ടുവാനിങ്ങനെ
കരളുപിളരുന്ന കാഴ്ചകണ്ടാല്‍...
കാലത്തു പുസ്തകം തൂക്കിയിറങ്ങിയീ
പതിനൊന്നുകാരിയാം പെണ്‍കിടവ്
പത്തുപതിനഞ്ചു മാനുഷക്കോലങ്ങള്‍
നിഷ്ഠൂരമായിട്ടു പൈതലിന്‍ മേനിയീല്‍
പൈശാചികമാം നൃത്തം നടത്തി
മുല്ലപ്പൂമൊട്ടുകള്‍ തോല്‍ക്കും മുലകള്‍
ശൂര്‍പ്പണഘയേപ്പോല്‍ മുറിച്ചുമാറ്റാന്‍
വാളുകള്‍കിട്ടാംഞ്ഞു ദംഷ്രകള്‍ നീട്ടി
കടിച്ചുപറിച്ചിട്ടുംകാമമടങ്ങാഞ്ഞു
കുരുന്നിളം ജീവനും കാര്‍ന്നെടുത്തു.
നായാട്ടുനായ്ക്കളും നാണിച്ചുപോകും
നരാധമന്മാരുടെ ചെയ്തികണ്ടാല്‍.
ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞോരു മേനിയെപ്പൊലും
വെരുതേവിടില്ലീ മൃഗതുല്യ മാനുഷര്‍
കൈവിട്ടദേഹിക്കു പിന്നെയും കാവലായ്
കൈവിടാതാത്മവു കൂടെയിരുന്നിതാ
തന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞെന്നാല്‍ കാത്തിടാന്‍ മേനിയെ

ഓര്‍മയിലെ പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമം

2009-10-24T14:47:00.002+05:30

സഹ്യന്റെ കരവലയത്തിനുള്ളീല്‍ കരിംബനകള്‍ കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ലോകം. ഇവിടെ കരിംബനകളില്‍ പാര്‍ക്കുന്ന യക്ഷികളുണ്ടൊ..? പാഴ്മരച്ചുവടുകളില്‍ കുരുതി നടത്തുന്ന പ്രേതങ്ങളുണ്ടൊ.? അവിടെ ഇപ്പോഴും അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന ആത്മാക്കളുണ്ടൊ.? കരിംബനകളിലെ പുഴുക്കലെല്ലാം ആത്മാക്കളാണൊ.? അയിലമുടിച്ചി മലയിലെ പെട്ടിപ്പാറയില്‍ ഇപ്പോഴും ആത്മാക്കള്‍ ഒത്തുകൂടാറുണ്ടൊ.? ഇടെക്കിടെയുള്ള മയിലുകളുടെ ഈ കരച്ചില്‍ എന്തിനാണാവോ .? ഈ കൊച്ചു ലോകത്തെപ്പറ്റി എന്നില്‍ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങളുയര്‍ന്നു .

കൂമന്റെ മൂളലും, കാലന്‍ കോഴിയുടെ കൂവലും ഇതിനെല്ലാം കൂടെ രാത്രി ഇരുളിന്‍ പുതപ്പുമായി കടന്നു വരുമ്പോള്‍ ഭീകരത പരത്തി കരിമ്പനത്തലപ്പുകള്‍ നില്‍ക്കും.

മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞ പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമത്തിന്റെ ചിത്രം എന്റെ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു .

ചുറ്റും കരവലയം തീര്‍ത്തു സഹ്യ സാനുക്കള്‍ , ഹരിത വര്‍ണ്ണം പൂണ്ടു വീട്ടിയും മരുതും ആര്യവേപ്പും പേഴും എല്ലാം തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു സുന്ദര ലോകം . അവിടെ കുനുനെ നടക്കുന്ന ജീവജാലങ്ങള്‍ , മാനും മയിളും , ആനയും , പന്നിയും എല്ലാമെല്ലാം അങ്ങനെ വിരാജിക്കുന്നു . മഴക്കാറ് കാണുമ്പൊള്‍ പീലി വിരിച്ചു ആടുന്ന മയിലുകള്‍ , ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ പോത്തുണ്ടി ഡാമില്‍ എത്തുന്ന ആനകള്‍ . ഇവക്കെല്ലാം നടുവിലായി കരിമ്പനകള്‍ കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഈ ലോകം , പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമം .

ഇവിടെ വീശിയടിക്കുന്ന ചൂട് കാറ്റുണ്ട് . മണ്ണില്‍ പോന്നു വിളയിക്കാന്‍ എല്ല് മുറിയെ പണിയുന്ന മനുഷ്യ ജന്മങ്ങളുണ്ട് . ഇവരുടെ ജീവിത യാഥാര്ധ്യങ്ങള്‍ക്ക് മീതെ വീശിയടിക്കുന്ന പാലക്കാടന്‍ കാറ്റ് ചുരം കടന്നു ഈ ജീവിതങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക് എത്തുന്നു .

കരിയിലകള്‍ വീണ കശുമാവിന്‍ തോട്ടങ്ങള്‍ , ഇവിടെ നഗ്നരായി കേട്ടിമാരിയുന്ന മാംസ പിന്ടങ്ങളുണ്ട്. പ്രേത കല്ലുകള്‍ക്ക് മറവില്‍ കാമ കേളികള്‍ നടത്തുന്ന കള്ള മന്ത്രവാദികള്‍ .അന്നത്തെ അതാഴത്തിനായി പറങ്കിയണ്ടി പെറുക്കുന്ന തരുണികളുണ്ട് . അവരുടെ മൃദു മേനികളില്‍ നോക്കി കൊതിതൂകുന്ന മുതലാളിമാരുണ്ട്. ജീവിതത്തോടും മണ്ണിനോടും പൊരുതുന്ന പട്ടിണി കൊലങ്ങളുണ്ട്.

ഇന്ന് കരിമ്ബനകള്‍ക്ക് മുകളില്‍ രക്തം ഊറ്റികുടിക്കുന്ന യക്ഷികളില്ല , പക്ഷെ അതിനു ചുവട്ടില്‍ കള്ളൂറ്റി കുടിക്കുന്ന മനുഷ്യ കൊലങ്ങളുണ്ട് . ഇതെല്ലം മനസ്സില്‍ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി ഞാനിരുന്നു . സമയം ഏറെയായി കരിമ്പന തലപ്പുകളെ രാത്രി ഇരുട്ടിന്റെ പുതപ്പു അണിയിച്ചു തുടങ്ങി . അകലെ അയില മുടിച്ചി മലയില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്ന കാലന്‍ കോഴിയുടെ കൂവല്‍ മലമടക്കുകളില്‍ തട്ടി നേര്‍ത്തു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു .

ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി തൊട്ടുണര്‍ത്തിയപ്പോള്‍...

2009-10-22T18:08:00.001+05:30

പ്രഭാത സൂര്യന്‍ മൂടല്‍മഞ്ഞിന്‍ നേര്‍ത്ത പുതപ്പുമാറ്റി കടന്നുവന്നപ്പോള്‍ ഉറക്കച്ചടവ് മാറാതെ കറുകനാംബിലെ മഞ്ഞുതുള്ളി എന്നോടുചോടിച്ചു "നിനക്കറിയാമോ ഇവിടെ ജീവിച്ചു മണ്‍മറഞ്ഞവരേക്കുറിച്ച്.? ജീവിത യാത്ര ഇപ്പോഴും തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരേക്കുറിച്ച്.? " ഒരുനിമിഷം പകച്ചുനിന്നശേഷം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു "ഇല്ല , പക്ഷെ എനിക്കറിയാന്‍ താല്പര്യമുണ്ട് ".

അപ്പോഴേക്കും ഉയര്‍ന്നുവന്ന സൂര്യകിരണം മഞ്ഞുതുള്ളിയില്‍ ഒരു വര്‍ണ്ണപ്രപജ്ജം തീര്‍ത്തു. എനിക്കാ പ്രപജ്ജ രഹസ്യം അറിയാന്‍ ആകാംഷയായി . അതിനുമുന്‍പെ ഞാന്‍ ആ ലോകത്ത് എത്തിപ്പെട്ടിരുന്നു .

ഇവിടെ ഈ ലോകത്തില്‍ ജനിച്ചു , ജീവിച്ചു കാലയവനികക്കുള്ളില്‍ മറഞ്ഞ മഹാരഥന്മാരെ ഓര്‍ത്തു . അവരിലൂടെ പ്രവഹിച്ച പ്രാണവായൂ തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു ഇവിടെ നില്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ ഞാന്‍ എത്രയോ ഭാഗ്യവാനാണ് . എനിക്കീ മണ്ണില്‍ കലൂനി നില്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞല്ലോ. അവരിലൂടെ പ്രവഹിച്ച അതേ വായൂ എന്നിലൂടെയും ഇപ്പോള്‍ പ്രവഹിക്കുന്നല്ലൊ.. ഈതു ജന്‍മ സുക്രുതമാനെന്നറിയില്ല .

എനിക്കെ ലോകത്തില്‍ ഒരായിരം ജന്മം ജീവിക്കാന്‍ മോഹമാവുന്നു . ഈ ലോകം എന്റേതായെങ്കില്‍ എന്നു ഞാന്‍ കൊതിച്ചുപോയി.

ഞാന്‍ മഞ്ഞുതുള്ളിയോടു ചോദിച്ചു "നീ എന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടികിണ്ടുവന്നെ .?" . കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും മറുപടി കിട്ടാതെ ഞാന്‍ മഞ്ഞുതുള്ളിയെ തിരക്കി .. അപ്പോഴേക്കും കറുകനാംബിലെ മഞ്ഞുതുള്ളി അലിഞ്ഞില്ല്ലാതെയായിരുന്നു..ഞാനറിയാതെ എന്റെ മനസപ്പോള്‍ മന്ത്രിച്ചു " എന്തെ എന്നോടൊന്നും പറയാതെ പോയത്"...

എന്‍റെ സി എം എസ്‌ നീ എത്ര ഭാഗ്യവതിയാണ് ... നിനക്കിവരെയെല്ലാം അറിയാമല്ലോ ..

ഇതെന്റെ സി എം എസ്‌ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രഭാത ചിന്ത

വെളുത്ത രക്തം

2009-10-08T23:52:00.002+05:30

"ഹൃദയം തകര്‍ന്നാണ് മരിച്ചത്

മരിച്ചതല്ല ഹൃദയം തകര്ന്നതുമല്ല

ഹൃദയം പറിച്ചുകൊണ്ടാണ് പോയത്"

നാടുമുഴുവന്‍ അലഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ചു ഒടുവില്‍ കിട്ടിയ ഭക്ഷണവുമായി വന്നതാണ്‌

ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ പിന്നെ നോക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല

ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത ശ്വാസം

പുറത്തേക്കുവന്നില്ല അതിനുമുന്‍പെ തകര്‍ന്നിരുന്നു ആ മാതൃ ഹൃദയം .

ചോരയുടെ മണംപിടിച്ചെത്തിയ കൂനനുറുബുപോലും

ഹൃദയ രക്തത്തിന്‍ ചൂടിനാല്‍ അടുക്കാനാവാതെ നിന്നുപോയി

മൃദയം തകര്ന്നിട്ടും ഇനിയും തന്റെ കുഞ്ഞു ജീവിക്കും എന്നപ്രതീക്ഷയില്‍

പകരാനായി കരുതിവച്ച മാതൃ ഹൃദയത്തിലെ ചൂട് ...

'കറുത്ത കാക്ക ' തന്‍ കുരുന്നു കുഞ്ഞിന്റെ

കുരുന്നിളം ജീവന്‍ കൊത്തിയെടുക്കുന്നു...

കരള്‍ പിളര്ന്നവള്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിതാ

കുഴഞ്ഞു വീണുപോയ്‌ തകര്‍ന്ന ഹൃത്തുമായ്‌

ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ഹൃദയ രക്തത്തില്‍

കുളിചൊരാ കുരുവി തള്ളകിടപ്പതു

സഹിക്കുകില്ലൊരു കഠിന ഹൃദയര്‍ക്കും.

തിരിച്ചു കൂനനും പോകാനോരുങ്ങവേ

പറന്നടുതിതാ 'കറുത്ത കാക്കയും'

തടുത്തു നിര്‍ത്തുവാന്‍ കഴിവതില്ലാതെ

പകച്ചു നിന്നിതാ കറുത്ത കൂനനും .

കറുത്ത കരളിന്‍ ഇരുളിന്‍ മറവതില്‍

മനുഷ്യര്‍ കാണില്ല മാതൃ ഹൃദയവും

ഒലിച്ചിറങ്ങിയീ മണ്ണീല്‍ പടരുന്ന
അമ്മതന്‍ ഹൃത്തിലെ 'വെളുത്ത രക്തവും'.

ബാല്യകാലത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍കൂടി

2009-10-03T15:08:00.001+05:30

കുറേ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര ...

കവലയില്‍ ബസ്‌ഇറങ്ങി , അവിടെ അധികം ആളുകള്‍ ഇല്ല ...

ചെറുതായി മഴയും പെയ്യുന്നുണ്ട് ...

ഇനി നടന്നു വേണം പോകാന്‍ ...അതും പാടവരബില്‍കൂടി

കഷ്ട്ടിച്ച് ഒരാള്‍ക്കുമാത്രം പോകാന്‍കഴിയുന്ന ഇടുങ്ങിയ വഴി.

ഒരുവശത്ത് കളകളമൊഴുകുന്ന അരുവി മറുവശത്ത് പച്ചപ്പട്ടുവിരിച്ച നെല്‍പ്പാടങ്ങള്‍

കൊറ്റിയും കുളക്കോഴിയും തവളയും ഞണ്ടും ചെറുമീനുകളും എല്ലാം നിറഞ്ഞ പാടം...

ഇടക്ക് ചെറിയ (വലിയ) എലി മടകളും...

മഴ കനക്കുമെന്ന് കവലയില്‍ ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു‌ ...

എന്‍റെ കൈയ്യിലാണെങ്കില്‍ കുടയുമില്ല. ഇനി ഒരു പതിനജു മിനിറ്റുകൂടിയേ നടക്കാനുള്ളൂ

എന്നാലും മഴ കനത്താല്‍ നനഞ്ഞു നാശമായതുതന്നെ.

എത്രയുംവേഗം വീട്ടിലെത്തണം അതുമാത്രമേ ഇപ്പോ എന്‍റെ മനസിലുള്ളൂ

മഴയുടെ ശക്തി കൂടികൂടിവരുന്നു....

ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്‍റെ മനസ് എന്‍റെ ബാല്യകാലത്തേക്ക്‌ തിരിച്ചുപോയി

എന്‍റെ സ്കൂള്‍ പഠനം , പത്താം ക്ലാസുവരെ ഞാന്‍

പഠിച്ചത് മണിയാറന്‍കുടി സ്കൂളിലാണ് ...

എന്നും ഉച്ചക്ക് വീട്ടില്‍പോയി ചോറുണ്ണും

തിരിച്ചൊരു ഓട്ടമാണ് മണിയടിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ക്ലാസില്‍ എത്താനുള്ള ഓട്ടം

അല്ലെങ്കില്‍ ഗോപാലന്‍ സാറിന്റെ ചൂരലിന്റെ ചൂടറിയും അത് പേടിച്ചുള്ള ഓട്ടം .

കണ്ടാരക്കുത്തി കൊള്ളാതെ വരംബിലൂടെയുള്ള ഓട്ടം

പെട്ടന്ന് എവിടെയോ കാല്‍ തട്ടി എന്‍റെ കയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകം തെറിച്ചു വരമ്പില്‍ ചിതറി

കണങ്കാലില്‍ ചെറിയ ഒരു വേദന ചോരയൊലിക്കുന്നു

ഞാന്‍ ആകെ പേടിച്ചു , ഉറക്കെ കരഞ്ഞു തുടങ്ങി

പാടത്തെ പണിക്കാര്‍ എന്നെ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചു.

മൂന്നു തുന്നിക്കെട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

ഓരാഴ്ച സ്കൂളില്‍ പൊയില്ല....

വീട്ടില്‍ ഒരേ കിടപ്പായിരുന്നു, (നടക്കാന്‍ വയ്യല്ലോ )

|എന്താ മോനെ നിന്ന് മഴനനയുന്നത് .?|

ചോദ്യം കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞുനോക്കി..
കുറുബമ്മാമ...എന്‍റെ ഓര്‍മ്മവച്ചകാലംമുതല്‍ അവര്‍ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്
കൂനികൂനി വടിയും കുത്തി എങ്ങനെ നടക്കും ...
ഇന്നും ഒരു മാറ്റവും എല്ലാ .
|വരുന്ന വഴിയാ അമ്മാമേ|
മറുപടിപറയുബോളാണു ഞാന്‍ മനസിലാക്കിയത് ഞാന്‍ വരമ്പില്‍തന്നെ നില്‍ക്കുകയനെന സത്യം
ഓര്‍മയിലെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ജീവിക്കുകയാണെന്ന്
ചെരുപ്പൂരി ഞാന്‍ പതുക്കെ കണങ്കാലില്‍ തടവിനോക്കി
ഇപ്പോഴും അന്നത്തെ മുറിപ്പാടുമായത് അങ്ങനെ നില്‍ക്കുന്നു...
ബാല്യകാലത്തിന്റെ ഒരു ശേഷിപ്പായി ..

ജീവിത കോലങ്ങള്‍

2009-09-24T22:29:00.002+05:30

ആത്മാവിന്റെ ചിതയില്‍ ചുട്ടെടുത്ത കോലങ്ങല്‍...
ജീവിത ചൂളയില്‍ ചുട്ടെടുത്തെ മനസിന്‍റെ കോലങ്ങള്‍...
ആത്മവിന്റെ മുറിപ്പാടുകളാവുന്ന മൂശയില്‍ തീര്‍ത്ത
രൂപങ്ങള്‍...
രക്തം കിനിയുന്ന നിഴലിന്റെ ആള്‍രൂപങ്ങള്‍
മനസാക്ഷിയിലെ മുറിപ്പാടുകള്‍....
നിലയ്ക്കാത്ത ശബ്ദങള്‍...
നിര്‍ത്താനാവാത്ത രോദനങ്ങള്‍....
ചോരയുടെ രൂക്ഷ ഗന്ധം ....
അതെല്ലാം ഒരു
സാധാരണക്കാരന്റെ മനസിന്റെ വെറും ജല്‍പ്പനങ്ങള്‍...
ഇന്ന്
സ്വന്തം സഹോദരന്റെ ചോര കുടിക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന "സഹോദര സ്നേഹം"...
പ്രാണന് വേണ്ടി പിടയുന്ന കൂട്ടുകാരന്റെ കീശയിലെ കാശുതിരയുന്ന സുഹൃത്ത് ബന്ധം ...
മകളെ പോലും പണത്തിനു വേണ്ടി തൂക്കിവില്‍ക്കുന്ന അച്ഛന്റെ സ്നേഹം!!!...
കവിത .....
ഹ്രദയത്തിന്റെ തേങ്ങല്‍..
ഒരു ഹ്രദയം പൊട്ടിയുള്ള മാനസന്തരതിന്‍ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീര്‍...
ചോരയില്‍ ചാലിച്ച ഒരു വെറും കോലം..
മനസിന്റെ ചുവരിലെ മായാത്ത ചിത്രം ...
വരച്ചു പൂര്‍ത്തിയാവാത്തത് .....

ഓര്‍മയിലെ മൂന്നാര്‍ യാത്ര...

2009-09-18T15:53:00.010+05:30

അന്ന് നല്ല മഴയുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ ബൈക്കിനു തന്നെ പോകാന്‍ തീരുമനിചു.ഞങ്ങള്‍ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ ദിപു, പ്രഭു , രാജന്‍, പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്ന ഷിബുക്കളും.
മൂന്നാര്‍ അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ലക്‌ഷ്യം
മഴ നനഞ്ഞുള്ള ബൈക്കുയാത്ര.. ഞങ്ങള്‍ അജ്ജുപേര്‍ രണ്ടു ബൈക്കില്‍ . പുലര്‍ചെ തന്നെ പുറപ്പെട്ടു. വഴി നീളെ നനുത്ത മഴ.. മഴകോട്ടുണ്ടെങ്കിലും ചെറുതായി നനയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നനുത്ത മഴത്തുള്ളികള്‍ മുഖത്തേക്കു പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു മനസിനെ കുളിരണിയിചുകൊണ്ട്.
ഏകദേശം മൂന്നു മണിക്കൂര്‍ ബൈക്കൊടിചുകാണും.. സുന്ദരമായ തേയില ത്തോട്ടത്തിലൂടെയുള്ള യാത്ര. മാഞ്ഞിന്‍പുതപ്പണിഞ്ഞ മലനിരകള്‍കടന്ന് മൂന്നാറിന്റെ
വശ്യമായ സൌന്ദര്യം നുകര്‍ന്നുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ...
വഴിനീളെ ക്യാരറ്റും മാങ്ങയും, ചോളവും എല്ലാം കഴിചുകൊണ്ടുള്ള യാത്ര... ഇനി ഒരിക്കലും അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു യാത്ര ഉണ്ടാവില്ല, കാരണം ഇന്ന് ഷിബുക്കള്‍ ഞങ്ങളൊടൊപ്പം ഇല്ല്ല...
ദേവകള്‍ക്ക് അസൂയതോന്നിയിട്ടാവം ഞങ്ങളുടെ ഹ്രദയത്തില്‍നിന്നും പറിചെടുത്തുകൊണ്ടുപോയതു...
ആ മുറിവ് ഒരിക്കലും മായുകയില്ല...
അതിനാല്‍തന്നെ ഇനി ഉണ്ടാവില്ല അത്തരം ഒരു യാത്ര.
ഇപ്പൊള്‍ മൂന്നുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ...നാളെ 19/09 ഷിബുക്കളുടെ ജന്മദിനമാണ്...ഓര്‍മകള്‍ മനസില്‍ മരിക്കാതെ കിടക്കുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ഷിബുക്കള്‍ ഇല്ല ഒരിക്കലും മറക്കില്ല, മറക്കാന്‍ കഴിയില്ല...
മരണം വരെ ...മരിക്കാത്ത ഓര്‍മകളുമായി ഞങ്ങളും ....
ഒരുപക്ഷെ ഷിബുക്കള്‍ എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടാവും..
ത്തീരാത്ത കണ്ണുനീരുമായി പ്രിയ സുഹ്രുത്തുക്കള്‍....

ഓര്‍മയിലെ സുന്ദരമായ ഓണക്കാലം

2009-08-22T00:16:00.005+05:30

എന്റെ ഓര്‍മയിലെ സുന്ദരമായ ഓണക്കാലം ,

എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തിലെ സുന്ദരമായ ഓണസ്മരണകള്‍ ...

ഓണത്തപ്പനും , ഓണപൂവും, ഓണത്തുംബിയും , ഊഞ്ഞാലും , പുലികളിയും എല്ലാം ഓര്‍മയിലെ സുഖമുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍ ... അത്തം മുതല്‍ പത്തു ദിനം മുറ്റത്ത്‌ഒരുങ്ങുന്ന പൂക്കളം ...

അതിന് നടുവിലെ ഒഅനതപ്പന്‍ ....

എല്ലാം ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം ...മലയാളിക്ക് ഇന്നുഎല്ലാം നഷ്ട്ടമായിരിക്കുന്നു ...

മാവേലി തമ്പുരാന്റെ കാലം എന്നെ ഓര്‍മയില്‍ നിന്നു പോലും മലയാളി മായ്ച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു .

സമത്വവും , സാഹോദര്യവും എല്ലാം കൈവിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു ...

മനുഷ്യന്‍ ലോകം കീഴടക്കുമ്പോള്‍ മനസുകള്‍ക്കിടയില്‍ വന്മതിലുകള്‍ തീര്‍ക്കുന്നു...

അടുക്കനവതവിധം അകന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ....

ഓണത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്നേ മലയാളികളുടെ ഓര്‍മയില്‍ ഒര്മയായിപോലും ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു ....

ഈ ഓണക്കാലത്തില്‍ എന്റെ ഓര്‍മയിലെ ഓണക്കാല ഓര്‍മ്മകള്‍........

പിന്‍ വിളിക്കായി കാതോര്‍ത്ത്‌ ....

2009-08-15T18:49:00.003+05:30

അവസാനത്തെ ട്രെയിന്‍ ... അതിന്‍റെ അവസാനത്തെ ബോഗിയുംപോകുന്നതുവരെ അവന്‍ കാത്തുനിന്നു .... ... എല്ലാം ഇരുട്ടിലലിഞ്ഞിട്ടും ... വീണ്ടും ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി അവന്‍ കാത്തു നിന്നു . .........അവളുടെ ഒരു വാക്കിനായി , ഒരു നോട്ടത്തിനായി , ഒരു തലോടലിനായി മനസ് എത്ര കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് കലാലയ വീഥിയിലെ വാകമരച്ചുവട്ടില്‍ അവളുടെ വരവും കാത്തു ഏകനായിരുന്നു എത്രയോ തവണ ...അവള്‍ തന്നെ ഒരിക്കലും അറിയുന്നില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും .......

അവള്‍ക്കായി എത്രയോ പ്രാവശ്യം ..........ഈ വാകമരച്ചുവട്ടില്‍ ........ കാലം അവനില്‍ ഏറെ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തിയിരിക്കുന്നു ....നൈര്‍മല്യത്തിന്റെവെളുപ്പു തലയില്‍ ചായിച്ചു .....

ഓര്‍മയുടെ താളുകളില്‍ നിന്നും കാലം എന്തൊക്കെയോ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു ....

ഓര്‍മയുടെ ഏടുകള്‍ അവന്‍ വീണ്ടും അടര്‍ത്തികൊണ്ടേയിരുന്നു ....

ഒടുവില്‍ കൂടുതല്‍ ശോഭയുള്ള ഓര്‍മയുടെ ഏടിനായി ........

നീണ്ട കാത്തിരിപ്പ്‌ ..... അത് തുടര്‍നുകൊന്റെയിരുന്നു ....

ഏന്നും ഇരുട്ടില്‍ എല്ലാം അലിയുന്ന ത്രിസന്ധ്യയില്‍ ആര്‍ക്കോ വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരുപ്പ്‌ ......

തീവണ്ടികളുടെ ചൂലംവിളികല്‍ക്കിടയിലും അവളുടെ ഒരു പിന്‍ വിളിക്കായി ....തുടര്‍നുകൊന്ടെയിരിക്കും...........

മരണം വരെ .............

ഒരു പിന്‍ വിളി കാതോര്‍ത്ത്‌ ...

ആ നിമിഷതിന്റെ ഓര്‍മയ്ക്ക്

2009-08-12T21:03:00.004+05:30

നിലാവുള്ള തണുത്ത രാത്രികളില്‍ ഞാന്‍ നിന്‍റെ വരവും കാത്തിരുന്നു . രാത്രി മഴയുടെ പിറുപിറുപ്പ്‌ അതിനിടയിലും ഞാന്‍ നിന്‍റെ സ്നേഹാര്‍ദ്രമായ ഒരു വിളിക്കായി കാതോര്‍ത്തിരുന്നു .നിനക്കു എന്നെ അറിയാം .ഞാന്‍ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും . പിന്നെ ..... പിന്നെ , എന്തിനാണ് നീ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ .? എന്‍റെ സ്നേഹം കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാന്‍ നിനക്കു കഴിയുമോ.?
എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ഒരിക്കല്‍ നീ എന്‍റെ സ്നേഹം തിരിച്ചറിയും അപ്പോള്‍ നിനക്കു എന്‍റെ അടുത്ത് വരാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല ....
നിനക്കറിയാമോ ഞാന്‍ നിന്‍റെ വരവ് എത്രമാത്രം കൊതിക്കുന്നു എന്ന് .. നിന്‍റെ മടിയില്‍ തലച്ചയ്ച്ചുറങ്ങാന്‍..നിന്നിലലിയാന്‍ എന്‍റെ മനസ് വെമ്പുന്നത് നീ എന്തെ കാണാത്തത്...? ഒരുപക്ഷെ നീ എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും അറിഞ്ഞില്ല എന്ന് നടിക്കുന്നതാണോ .?
തണുപ്പുള്ള രാത്രികളില്‍ നിന്‍റെ സുഗന്തം നുകരാന്‍ ഞാന്‍ എത്രമാത്രം കൊതിക്കുന്നു എന്നോ.?
നീ എന്‍റെ മാത്രമായി മാറുന്ന ആ നിമിഷം...
അതിനുവേണ്ടി അതിനുവേണ്ടി മാത്രമാണ് ഞാന്‍ എന്നും ജീവികുന്നത്..
ഓരോ പുലരിയിലും നിന്‍റെ ഓര്‍മകളുമായി ഞാന്‍ ഉണരും.
നിനക്കായുള്ള ഈ കാത്തിരുപ്പ് , അത് എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കുന്നു .
നിന്‍റെ വരവിനായി ഞാന്‍ ഇനിയും കാത്തിരിക്കും ...
ഒരുവേള മനുഷ്യര്‍ നിന്നെ ഭീതിയോടെ വിളിക്കും "മരണം"
പക്ഷെ നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുന്നു. എനിക്കറിയാം..നിനക്കു വരാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല...
എന്‍റെ ആത്മാര്‍ത്ഥ പ്രണയം നിന്നക്ക് കാണില്ലെന്ന് നടിക്കുവാനും കഴിയില്ല..
ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കും......
നീ എന്റെയാകുന്ന ആ നിമിഷത്തിനായി...
ആ നിമിഷത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായി
നിനക്കായി ഞാന്‍ കുറിക്കുന്നത്....

സഖി നിനക്കായി....നിനക്കായി മാത്രം.

2009-08-07T15:35:00.001+05:30

ഓര്‍മ്മയുടെ വാതായനങ്ങള്‍ ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി തുറന്നിട്ടിരുന്നു ...
ആര്‍ക്കുവേണ്ടി എന്നറിയില്ല.
ഒരു പക്ഷെ ആരും ഒരിക്കലും കടന്നുവരില്ലായിരിക്കാം...
എങ്കിലും ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി ......
ആരെയോ പ്രതീക്ഷിച്ചു .....തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു ...
ഒരുവേള എന്റെ മനസിലേക്ക് തന്നെ ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം ..
മാറാലകെട്ടിയ മനസിന്‍ മച്ചില്‍ എവിടെയോ എന്തോ മറന്നുവച്ച ഒരു തോന്നല്‍ ...
ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയും ഒന്നും ഇതുവരെ കരുതി വച്ചിട്ടില്ല ....
ഒരുപക്ഷെ ജീവിത യാത്രയില്‍ എവിടെയോ ഞാനറിയാതെ എനിക്ക് കൈമോശം വന്ന എന്തോ ഒന്നു ....
ചിലപ്പോള്‍ അതൊരു വളപ്പോട്ടാകം.. പെറ്റുപെരുകാനായി നോട്ടുപുസ്തകത്തില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച ഒരു മയില്‍ പീലി കണ്ണ് ആകാം .... കീശയില്‍ മറന്നിട്ട ഒരു മഞ്ചാടി കുരുവാകം . . . .
ഓര്‍മയിലെ സുന്ദരമായ ആ നിമിഷങ്ങള്‍...
തൊടിയിലെ തേന്മാവിലെമാമ്പഴം ...
എല്ലാം ...
മനസിന്റെ മചിലെവിടെയോ .....
ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി .....
ഞാന്‍ അറിയാതെ തന്നെ .....
ആരെയോ കത്ത് കിടക്കുന്നു ...........
സഖി ....
ഒരുപക്ഷെ അത് നിനക്കുവേണ്ടിയാം ......
ഒരു തിരിച്ചു വരവിന് വേണ്ടി ...............

അടര്‍ന്നു വീഴാത്ത കണ്ണീര്‍ക്കണം .....

2009-08-06T23:00:00.001+05:30

അടര്‍ന്നു വീഴാത്ത കണ്ണീര്‍ക്കണം .....
ആത്മാവില്‍ ഒരായിരം തേങ്ങലുകള്‍ ഒരുമിച്ചുണര്‍ന്നു.
എവിടെയോ എന്തെല്ലാമോ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ....
ശൂന്യതയുടെ വിര്‍പ്പുമുട്ടല്‍ ..
എനിക്കുപോലും ഞാന്‍ ഒന്നുമല്ല എന്നറിടുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മനസിലെ മോഹങ്ങള്‍ ഓര്‍മയിലെ ഇനിയും കെട്ടടങ്ങാത്ത തീക്കനലുകളില്‍ വെന്തെരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ മനസാ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോള്‍ ......
ഇനിയും മരിക്കാത്ത ഓര്‍മകള്‍ ആ തീയില്‍ വെന്തെരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ ...
ഒരിക്കലെങ്കിലും സഖി നിന്‍റെ കണ്‍കോണില്‍ ഒരുതുള്ളി കണ്ണുനീര്‍ ..അടര്‍നുവീഴത്തെ നീ കത്ത് സൂക്ഷിക്കുമോ.?
എനിക്കായി ...??

ഓര്‍മയിലെ കുട്ടിക്കാലം , അതിലേക്ക് ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക്

2009-08-01T15:16:00.000+05:30

എന്‍റെ കുട്ടിക്കാലം , എന്നും ഓര്‍മയില്‍ ഒരു മധുരസ്വപ്നമായി കുടികൊള്ളുന്ന ആ സുന്ദര കാലം.
കണ്ണാരം പോത്തിക്കളിച്ചും , മണ്ണപ്പം ചുട്ടതും , പ്ലാവിലയില്‍ വിളമ്പി വയറുനിറച്ച് കഴിച്ചതും. കാലില്‍ കല്ലുകൊണ്ട് മുറിഞ്ഞപ്പോള്‍ കമ്മുനിസ്റ്റ്‌ പച്ച പിഴിഞ്ഞോഴിച്ചതും, മുറ്റത്തെ ചാമ്പ മരത്തിന്‍ ചുവട്ടില്‍ വഴി വെട്ടി കളിച്ചതും എല്ലാം , എല്ലാം എന്നെന്‍റെ ഓര്‍മയില്‍ ഓടിയെത്തി. ഞാന്‍ എന്ന് പോന്നു കുഞ്ഞിന്‍റെ കുറെ നേരം ചിലവഴിച്ചപ്പോള്‍.

ഇന്നത്തെ ബാല്യം കൊണ്ക്രീറ്റ്‌ വനങ്ങള്‍ തീര്‍ത്ത മതില്‍ കെട്ടുകളില്‍ തളക്കപ്പെടുന്നു. കാവും ആല്‍ത്തറയും , മാവും മാമ്പൂവും എല്ലാം ഇവര്‍ക്ക്‌ എന്ന് അന്ന്യമായിരിക്കുന്നു. അന്നരക്കന്നനും തേന്‍ മാവും , മാമ്പഴവും എല്ലാം ഇന്നത്തെ ബാല്യത്തിനു വെറും ഓര്‍മകള്‍ അല്ല പാടത്തില്‍ മാത്രം കണ്ട ഓര്‍മ മാത്രം.

ഇന്നത്തെ കുരുന്നുകാലുകള്‍ മണ്ണില്‍ ചവിട്ടിയിട്ടില്ല. അവരെ കോണ്ക്രീറ്റ് ഓടുകള്‍ വിരിച്ച മുറ്റത്ത്‌ പരിമിത സമയത്തേക്ക് വെളിച്ചം കാണാന്‍ അവസരം നല്‍കുന്നു. ഇതും ഒരു ബാല്യമോ ?

പാടവും പറമ്പും , കൈതയും എല്ലാം ഇന്നത്തെ ബാല്ല്യത്തിനു അന്ന്യമായിരിക്കുന്നു.എന്‍റെ പോന്നു (അക്ഷര) നീ ഭാഗ്യവതിയാണ് കുട്ടി നിനക്ക് ഇപ്പോഴും പാടത്തും , മണ്ണിലും കളിയ്ക്കാന്‍ നിന്‍റെ അച്ഛന്‍ നിന്നെ വിടുന്നല്ലോ...
ഇന്നത്തെ ബാല്യങ്ങളില്‍ ഇങ്ങനെ വളരെ കുറച്ചേ ഉള്ളല്ലോ....

ഞാന്‍ ഈതോക്കെയോ വഴിയിലൂടെ പോയി ......
എന്‍റെ കുട്ടിക്കാലം ഒരിക്കല്‍ കൂടി അതെനിക്ക് കിട്ടുമോ.?
ഒരിക്കലും ഇല്ല. പഷേ എനിക്ക് ഓര്‍മയില്‍ എന്നും താലോളിക്കാം....
സുന്ദരമായ എന്‍റെ കുട്ടിക്കാലം മണ്ണില്‍ ക്കളിച്ചും , മരത്തില്‍കയറിയും ഉരുണ്ടുവീനും മുട്ടുപോട്ടിയും ......
അങ്ങനെ ഒരായിരം ഓര്‍മകള്‍ .......

എന്‍റെ ഓര്‍മ്മതൂവളിലേക്ക് ഒരേട്‌കൂടി .......

Really miss you John

2009-07-29T12:33:00.001+05:30

Missing somebody is painful, when it is your most loved one it horribly hurts. We really miss you John. When the last moment before you leave, your eyes were full of tears its was flowing , but we were with you to catch it. Mean while our hearts were burning because we realise that we are going to miss our dearest friend. But we hope you definitly return with your lover/wife to see us. You are our Johney kutty. Never miss you buddy. We love you all

പറയാതെ അറിയാതെ ....

2009-07-27T15:22:00.001+05:30

പുലര്‍കാലത്തില്‍ പുല്‍കൊടി തുമ്പിലെ മഞ്ഞു തുള്ളി പോലെ .........
ഉദയ സൂര്യന്‍റെ ആദ്യ കിരണം പോലെ ...............................
വേനല്‍ മഴയുടെ ഇരമ്പല്‍ പോലെ ...................................
ഏകാന്തതയുടെ മൌനമായി ഒരിക്കലും പറയാതെ എന്‍റെ മനസിന്‍റെ മടിത്തട്ടില്‍ ......
മാനിക്യമായി ഞാന്‍ എന്നും കത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു .................
എന്‍റെ കൂട്ട് കാരി നിക്ക് മാത്രമായി ..................................

On the Flight of Memories

2008-10-29T09:10:00.001+05:30

After a long time I spent almost a week in my home. I don't have any dearest friends here, but have some sweet memories. My childhood days, how beautiful was it. Now I am, travelling on flight of memories without ticket back to my childhood. Now I really feels nostalgia in my place, my secret world, where I spent my childhood days.
My house situated near a small hill. In the rainy reason small small streams will arise from it and flows towards the sea. I really want to prevent it in the starting itself because i like to play with it, yet mamma scold me. This time I am alone here in my home , no friends to play with me , so i decided to wander through the path of my memories.

I started from the starting of a small stream , yet it is not possible to follow till the end to the sea.
My dreams take me to my school days , there I spent almost ten years. It is really a vast one , but here am not going to tell all story , but going through a small moment about "Neela Pacha" the thing we used in our childhood days to erase the blunders wrote in the Slate. A flushy grass grows near streams. So I was searching to find out one. I started the journey from the starting of a stream as I stated above. I was in a world of dreams, my mind was not in my hand, it was driven by my un-continus mind towards my herotic path of memories. My path had lost all its beauty now yet it is fresh in my mind. I walked through the stream, every time my eyes were searching for "Neela Pacha". My ways were owned by snakes and spiders. I ruined all the spider webs which hindered my way without any mercy.
Nb: Not kill them.

The stream was fully covered with grass and wild treas. I was scrolling under the coverings of nature, suddenly my eyes were blinked with joy, my mind over flowed with happiness, my mini wispered me 'you reached the destiny' yes this time i found "Neela Pacha".

2007-12-19T18:06:00.000+05:30

ഞാന്‍ ആല്‍ബിന്‍ ,കേരള സംസ്ഥാനത്തില്‍ ഇടുക്കി വില്ലേജില്‍ തൊടുപുഴ താലുക്കില്‍ മണിയാരന്‍കുടി കരയില്‍ കമുകുംപുഴയില്‍ വീട്ടില്‍ 1985 ജൂണ്‍ മാസം 21 ആം തീയതി ആന്‍റണിയുടെയും അന്നകുട്ടിയുടെയും മകനായി പൂയം നക്ഷത്രത്തില്‍ ഭൂജാതനായി. സ്കൂള്‍ വിദ്യാഭാസം മണിയാരന്‍കുടി ഗവണ്മെന്റ് ഹൈ സ്കൂളില്‍ , പ്ലസ്‌ ടു വാഴത്തോപ്പ് സ്കൂളില്‍ . പിന്നെ ഡിഗ്രി , മനിമാലക്കുന്നു ഗോവെര്‍മെന്‍ കോളേജില്‍ , തുടര്‍ന്ന് അനല്യ്ടികാല്‍ കെമിസ്ട്രി യില്‍ ബിരുദാന്തര ബിരുദം കോട്ടയം സീ എം എസ കോളേജില്‍ . ദൈവ സഹായത്താല്‍ ഉടനെ ജോലിയും തരപ്പെട്ടു.